ગુજરાત આર્ટસ એન્ડ કૉમર્સ કૉલેજ(સાંજ) ખાતે યોજાયું કવયિત્રી સંમેલન.

કલા સાહિત્ય ગુજરાત ધાર્મિક ભારત સમાચાર

ગુજરાત આર્ટ્સ એન્ડ કૉમર્સ કૉલેજ(સાંજ), ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી, ગાંધીનગર તેમજ ‘જૂઈ-મેળો’ વિશ્વભારતી સંસ્થાનના સંયુક્ત ઉપક્રમે વિશ્વ મહિલા દિવસ નિમિત્તે ૮ માર્ચ, ૨૦૨૨ના રોજ એક કવયિત્રી સંમેલનનું આયોજન કૉલેજ કેમ્પસમાં આવેલ ગાંધીહૉલ ખાતે કરવામાં આવ્યું હતું. જેમાં સમગ્ર ગુજરાતમાંથી 15 જેટલી કવયિત્રીઓએ પોતાની કવિતાનું પઠન કર્યું હતું. કૉલેજના આચાર્યશ્રી ડૉ. હિમ્મત ભાલોડિયાએ પ્રાસંગિક ઉદ્બોધનમાં નારીશક્તિને બિરદાવતાં કહ્યું કે આજની નારી ખરા અર્થમાં આત્મનિર્ભર છે. નારીની આ સર્જનશક્તિને અભિવ્યક્ત કરવા માટે આ એક મંચ આપવાનો આ કાવ્યમય પ્રયાસ છે. કાર્યક્રમમાં ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીના મહામાત્ર ડૉ. જયેન્દ્રસિંહ જાદવ તેમજ વિશ્વભારતી સંસ્થાનના સ્થાપક શ્રી કૌશલ ઉપાધ્યાય પણ હજાર રહ્યા હતા. આ સંમેલનમાં નારીશક્તિને બિરદાવતી અને અભિવ્યક્ત કરતી કવિતાઓ – ગીત, ગઝલ, અછાંદસ સ્વરૂપે આ કવયિત્રીઓએ રજૂ કરી હતી. કાર્યક્રમ સંયોજક ડૉ. નિયતિ અંતાણી દ્વારા આ કવયિત્રી સંમેલનનું સંચાલન કરવામાં આવ્યું હતું.

થાય એ કરજો હું ફાવવા નહીં દઉં હવે,

માંડ આવ્યા લાગમાં હું ભગવા નહીં દઉં હવે,

માળિયું આ મનનું મે ખાલી કર્યું છે આખરે,

એકપણ વસ્તુ નકામી લાવવા નહીં દઉં હવે.

– અંજના ગોસ્વામી

મને હાથમાં છો હલેસાં ના આપો,

નદીના પ્રતાપે ત્યારે છે તરાપો.

– રીન્કુ રાઠોડ

આખું ય આભ નિજમાં બેઠી સમેટી

ક્યારેક હું નદી ને ક્યારેક હું રેતી

કણકણ રહેતી ને ક્ષણક્ષણ સહેતી

ક્યારેક હું નદી ને ક્યારેક હું રેતી

– ગોપાલી બુચ

અળગો કરીને ભાર અમે જઈ શક્યા નહીં,

રેઢો મૂકી હુંકાર અમે જઈ શક્યા નહીં,

સુમસામ એક સાંજ ફરી રાત થઈ ગઈ,

આવ્યાં ન એ ધરાર અમે જઈ શક્યા નહીં.

– હર્ષા દવે

એક ચકલીને ગાવું’તું ગીત;

ગાય, એ તો ગાય, પણ કાગડાએ એવું તે ગજવ્યું કંઈ ગામ, ન જાણે શું કરવા સાબીત !

કાગડાના રાગડાથી અણજાણ્યા ચકીબેને ગાયું લઈ પાંચમી કાળી ;

વાયરાએ કીધું ‘શાબ્બાશ’, અને પાંદડાંએ તાલમાં પાડી છે તાળી !

ચીં..ચીં કરીને સહેજ પાંખો ફેલાવી, જાણે પામી જીવનનું નવનીત !

– નેહા પુરોહિત

મેં તો રાખી છે કેવી કેવી ખાંત

એની કરવી છે એકાદી વાત..

ખુદને હોંકારો મેં આપ્યો ને હામ જરા આપી

ત્યાં કાળજાને થઈ ગઈ નિરાંત..

ટળી લાગણીના માથેથી ઘાત..

– લક્ષ્મી ડોબરિયા

ભરતીમાં હોય સાત દરિયાનો પ્રેમ ને આવે જો ઓટ એવા પ્રેમમાં

તો માનજો કે તમે છો વહેમમાં…..

વાદળની વચ્ચેથી આવતું કિરણ હોય, ને ઊગે જો ઇન્દ્રધનુ પશ્ચિમમાં

વ્હાલમની સાથે ભીંજાવ નહિ પ્રેમમાં

તો માનજો કે તમે છો વહેમમાં!

– જિગીષા રાજ

થયા છે શબ્દ સત્તરના, ફરે છે આંગળીમાંથી ,

પછી ટહુકા સુગંધી, ચીતરે છે આંગળીમાંથી .

થઈ એકત્ર ઇચ્છાઓ , બનીને ટેરવે કંકુ,

તિલક સાથે જ શ્રદ્ધા, નીસરે છે આંગળીમાંથી.

– ભાર્ગવી પંડયા

આંસુને મેં કહી દીધું છે, ઝરમરવાનું નહીં,

ભીડ પડે તો સુકાઈ જાજે, કરગરવાનું નહીં.

– વર્ષા પ્રજાપતિ

એકેય ચાવીથી ખુલે સુખનું ન બારણું,

તો કળ વડે એ ખોલતા શીખી જવું પડે.

સ્વપ્નો બળીને ખાખ થઇ ગ્યા હોય એ છતાં,

એ રાખમાંથી કોળતા શીખી જવું પડે.

– જિજ્ઞા ત્રિવેદી

हथेली की हैं उलझी सब लकीरें

इन्हे सुलझा रही हूँ, ध्यान रखना

रक्त से सींचकर जो गये ये ज़मीं

उनके सज़दे में सिर को झुकाया करो

– વંદના તિવારી

કરી વિદ્રોહ સૌ સામે જરા હિમ્મત બતાવી છે,

મેં ખોવાયેલી મારી જાત ને ખુદથી મળાવી છે.

શરત સંગાથની પાળી ને આઝાદી મૂકી ગીરવે,

મેં હસતા મોઢે મારી મરજીથી પાંખો કપાવી છે.

– પૂર્વી બ્રહ્મભટ્ટ

હું નથી તો ક્યાંય પણ અસ્તિત્વનો છાંટો નથી હું પ્રેમ છું,

વેદના, ખુશી છું કોઈ વાડનો કાંટો નથી હું પ્રેમ છું.

– પારુલ બારોટ

એક મુસ્કાનની લહેરખી ક્યાં સાચવું હું,

મીઠાશની લહેરનો તેજસ્વી કર્ણબંધ જો

– હેતલ ગાંધી

આ નભ વિશે વાદળ બનું, વરસાદ કે ઝરણું બનું

પણ કોઈના આ કિલ્લે બુરજ બનવું મને ગમતું નથી

– ઉષા ઉપાધ્યાય

ડૉ. નિયતિ અંતાણી

કાર્યક્રમ સંયોજક,

ગુજરાત આર્ટ્સ એન્ડ કૉમર્સ કૉલેજ(સાંજ),

અમદાવાદ.

TejGujarati