આજની પેઢી પાસે શું નથી?

સમાચાર આંતરરાષ્ટ્રીય ગુજરાત ભારત

*શાંતિથી બે વાર વાંચજો વિચારજો ને અમલ કરી જોજો..*

આજની પેઢી પાસે શું નથી ?👇👇👇👇👇

એમની બુદ્ધિ…
ભલભલાને પાણી પીવડાવે એવી !

એમને મળતી સગવડો…
કેટલી બધી !

જ્ઞાન મેળવવા માટેના રિસોર્સ…
ઢગલાબંધ !

ફેમિલીનો સહકાર…
સતત !

અરે !
એમ કહું તો ચાલે કે –
માતા-પિતા એમના પ્રોગ્રામ કે ટાઈમટેબલને પ્રાયોરિટી આપે…
અને,
પછી જ પોતાનો કોઈ પ્રોગ્રામ બનાવે !!

સુખ સગવડના સાધનો ?
એના વગર તો જીવાય જ કેમ !

ખુદ માતા કે પિતા જુનો ફોન વાપરે,
સ્કૂટર જુનું થયું હોય તો ચલાવી લે…
પણ,
દીકરા, દિકરીને મોબાઇલ, બાઈક કે સ્કૂટી તો નવું જ અપાવે !!

ટ્યુશન…સ્કુલની મોટી ફી દેવું કરીને પણ અરેન્જ કરી આપે !

અને,
છતાં આજની પેઢી…
આજનો યુવાન કે યુવતીના ચહેરા પર કોઈ ખુશી કેમ નથી ?
આ પેઢી ઉદાસ કેમ છે ??

૪૦-૫૦ વર્ષ કે એથી મોટી વયના લોકોને યાદ હશે કે –
માતા-પિતાને ખબર પણ ના હોય કે… પોતાનું બાળક કયા ધોરણમાં ભણે છે !

અરે,
આજે સ્કુલમાં સાહેબે તમને બોલાવ્યા છે, એવું પિતાજીને કહેવામાં પણ ડર લાગતો !

કારણકે –
આપણે જ કોઈ ભૂલ કરી હશે…
અને ફરિયાદ કરવી હશે…
– એમ માની પપ્પાના હાથનો લાફો પહેલાં પડી જતો !

અને,
“ભણે છે તો શું થયું ?
બજારનાં નાનાં-મોટાં કામ તો તારે જ કરવાના..”

અથવા,

દીકરી હોય તો
ઘરનાં કામ તો કરવાના જ !
-આવો સંવાદ દરેકના જીવનમાં થયો હશે…

અરે ભણવું હોય તો –
પપ્પાની દુકાન સંભાળવા પણ જવું પડતું.

લેસન કરવાની જવાબદારી તો આપણી જ !

એના માટે કોઈ સ્પેશિયલ સમય નહોતો ફાળવાતો…

અને ટ્યુશન ?

એ શું વળી ?

“સ્કુલમાં ઢોર ચારે છે…
તો તારે ટ્યુશન રખાવવું પડે ?”
-આ ડાયલોગ પણ ઘણાં બધાએ સાંભળ્યો હશે !

અને,
ટ્યુશન રખાવનાર બાળક સહુથી ડફોળ ગણાતો…

એટલે જો શિક્ષક બાળકને ટ્યુશન રખાવવાનું કહે…
તો –
બાળકને અને વાલીને ડૂબી મરવા જેવું લાગતું !!

છતાં ચહેરા પર ખુશી કેટલી હતી !

કોઈ બોર્નવીટા કે હોર્લીક્સ વાળું દૂધ નહોતું મળતું…

અને છતાં એ વખતે પણ હાઈટ વધતી હતી…
અને,
શક્તિ અત્યારના બાળક કરતાં વધુ રહેતી !

સ્કુલેથી આવી દૂધ પીને સીધા ગલીમાં કે પોળમાં રમવા જતા રહેવાનું…
અને,
માટીમાં રમીને ધૂળવાળા થઈને પાછા આવવાનું…
છતા,
કેટલો સંતોષ !

ક્યારેય આપણને એ માટીમાં રમવાથી ઇન્ફેકશન નહોતું થતું !

થોડો તાવ આવતો તો –
ઘરગથ્થુ ઉકાળાથી જ મટી જતો !

વળી,
ઘરમાં પિતાને પણ ખબર ના પડતી…

અત્યારની જેમ કોઈ ખોટા લાડ નહિ…
અને,
છતાં બધાં જ બાળક ખુશ રહેતાં !

કોઈના જીવનમાં – કોઈ ટેન્શન નહીં…

અને હા,
ખાલી એ દિવસ થોડો ટેન્શન વાળો જાય…
જ્યારે રિઝલ્ટ પર પપ્પાની સહી લેવાની હોય !

અને,
રીઝલ્ટ ખરાબ હોય…
તો પણ,
પપ્પા લડે કે એકાદ લાફો મારી દે…

તો –
૧૦ મીનીટમાં ભૂલી જવાનું !

*એ મારા પપ્પા કે મમ્મી છે…*
*મારે પણ ખરાં !*

અને અત્યારે ?

માતા-પિતાથી બાળકને ઉંચા અવાજે બોલાય પણ નહીં…

બાળકનું ધાર્યું ના થાય તો –
એ ડીપ્રેશનમાં જતું રહે !

શિક્ષક એને વઢી ના શકે…
તો મારવાની વાત જ ક્યાંથી ?

દરેક બાળક ભીડ વચ્ચે એકલતા અનુભવે છે…

પોતાની જીદ પૂરી ના થાય તો –
ડીપ્રેશન આવી જાય !

અને એટલી હદે કે –
બાળક આત્મઘાતી પગલું ભરતાં પણ વિચાર નથી કરતું !!

અત્યારનાં દરેક માતા-પિતા મારી સાથે સહમત થશે કે…?

આપણે એને પૂછીએ કે –
”બેટા, ક્યાં જાય છે ?”

તો જવાબ આ જ હોય કે –
“ બહાર જઉં છું. “

કોઈ વાતનો સીધો જવાબ નહિ…
અને,
છતાં માબાપથી કશું કહેવાય નહી !

બસ,
સમસમીને બેસી રહેવાનું…

ક્યાં લઇ જઈ રહ્યા છીએ આપણે આપણી આ નવી પેઢીને ?

પશ્ચિમી સંસ્કૃતિનું આંધળું અનુકરણ આપણને એક ઊંડા કૂવામાં ધકેલી રહ્યું છે…
– એનું ભાન છે ?

પાણી માગે તો –
દૂધ હાજર કરી દેનારા માતા-પિતા સમજતા કેમ નથી કે –
એ પોતાના જ બાળકને પાંગળું બનાવી રહ્યા છે !

થોડું પણ ‘સ્ટ્રેસ’ ના આપવું…
એ આપણો ‘પ્રેમ’ હોઈ શકે…

પણ,
એનાથી એ બાળક ભવિષ્યમાં આવનારા સ્ટ્રેસને હેન્ડલ નહિ કરી શકે !

કાં તો ડીપ્રેશનનો ભોગ બનશે…
અથવા તો –
આત્મઘાતી પગલું ભરશે…
– એ કેમ નથી વિચારતા ?

‘ના’ સાંભળવાની આદત નહિ હોવાને કારણે –
ભવિષ્યમાં કોઈ વ્યક્તિ એને ‘ના’ કહેશે…તો?

એને પોતાનો ‘અહમ’ ઘવાશે…

અને,
ના કરવાનું કરી બેસશે એનું શું ?

વસ્તુઓ માગ્યા પહેલાં જ મળી જતી હોય…

એને પછી –
ભવિષ્યમાં ધીરજ રહેશે ખરી ?

તમારું બાળક તમને પ્યારુ છે, ઈમ્પોર્ટન્ટ છે…

એટલું જ મહત્વનું સમાજમાં પગ મુકશે ત્યારે બધા ગણશે એને ?

એ સ્વાર્થી બનીને કોઈને ગણે જ નહિ તે છતાં આપણા તરફથી જે વાત્સલ્ય એને મળે છે,
એવું જ વ્હાલ એને સમાજમાંથી નહિ મળે !
(કારણકે સામેની વ્યક્તિ પણ આવી રીતે ઉછરેલી વ્યક્તિ હશે ને !)

ત્યારે શું થશે એનો વિચાર કર્યો કોઈ દિવસ ?

ચાલો,

આજે…. થોડું આપણે સુધારવાનો નિર્ણય લઈએ.

આપણે આપણા બાળકને ‘સામાન્ય’ દેખાતા…પરંતુ,
ભવિષ્યમાં થનારા મોટાં જોખમો સામે રક્ષણ આપનારા ગુણો શીખવાડીશું.

એના માટે માતા-પિતાએ થોડું કઠોર બનવું પડશે !

*જો હીરાને ઘસવાવાળી પોલિશ કરવાવાળી એમ્રી થોડી કઠોર અને કર્કશ નહિ હોય…*

*તો -*
*હીરાની કિંમત નજીવી બની જશે !*
*કેમકે એ પોલીશ જ નહિ કરાયેલો હોય એટલે !*

દિલમાં દુ:ખ તો થાય…

છતાં પણ બાળકને ધીરજ,
‘ના’ સાંભળવાની ટેવ,
મોટાઓનો આદર કરવાની ટેવ
અને,
પ્રોબ્લેમ સોલ્વ કવાની કેપેસીટી…
આ બધું જ શીખવાડવું પડશે.

દુનિયા ક્યારેય એટલી નવરી નથી કે –
તમારા બાળકની સતત ઢાલ બનીને રહે !

જો આ ગુણો એનામાં આવશે…
તો –
ફક્ત હેપ્પી ન્યુ ઈયર નહિ…
પણ,
આપણી અને એમની લાઈફ પણ ‘હેપ્પી’ બની જશે !!

સોરી,
*થોડી ભાષા કઠોર વાપરી છે…*
પણ,
*એ મારી આજની યુવાપેઢી વિશેની ચિંતા છે…*

*તો એને ‘ક્ષમ્ય’ ગણશો !!*

🙏 જય શ્રી ક્રિષ્ના🙏
રોયલ સ્કૂલ ધોરાજી

TejGujarati
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •