*અષાઢ સુદ અગિયારસની વાત !*નિલેશ ધોળકિયા

ગુજરાત ધાર્મિક ભારત સમાચાર

હું *તકલીફ* માં હોઊં છં ત્યારે આ મેસેજ જરૂર વાંચું છું.

*શ્રીકૃષ્ણ* ભગવાનની કથા કહે છે કે, તેઓ *જન્મ્યા* પહેલાજ તેમને *મારી નાંખવાની* તૈયારી થઇ ગ ઈ હતી. પણ તેમાંથી તેઓ *આબાદ* ઉગરી ગયા અને આગળ પણ તેમના જીવનમાં ઘણા *સંકટો* આવ્યા પણ તેઓ *લડતા* જ રહ્યા – કોઈ ને કોઈ *યુક્તિ* કરીને હંમેશા બચતા પણ રહ્યા !

કોઈ *પ્રસંગ* માં તો તેઓ *રણ* છોડીને ભાગી પણ ગયા હતા પણ “મારા *જીવન* માં આટલી બધી *તકલીફો* કેમ છે” એવું વિચારીને તેઓ કોઈ પણ દિવસ કોઈને પણ પોતાની *જન્મકુંડળી* બતાવવા નથી ગયા કે એવી કોઈ નોધ પણ નથી વાંચી.

તકલીફ નિવારણ માટે કૃષ્ણે ના કોઈ *ઉપવાસ* કર્યા, ના *ખુલ્લા પગે* ક્યાંય ચાલવાની *માનતા* કરી કે ના કોઈ *માતાજીના ભુવા* પાસે *દાણા* જોવડાવ્યા.

આ પ્રસંગ યાદ રાખવા જેવો અને વિચારવા જેવો છે : તેમણે તો *યજ્ઞ* કર્યો તે ફક્ત અને ફક્ત *કર્મોનો* !

યુદ્ધના મેદાનમાં જયારે અર્જુને ધનુષ્ય બાણ નીચે નાંખી દીધા ત્યારે ભગવાન *શ્રીકુષ્ણ* એ ના તો અર્જુનના *જન્માક્ષર* જોયા, ના તો તેને કોઈ મંત્રેલો *દોરો* કે *તાવીજ* તેને આપ્યા ! પાર્થ, આ તારું યુદ્ધ છે અને તારે જ કરવાનું છે એમ મુરલીધર સ્પષ્ટ બોલ્યા હતા. નારાજ અર્જુને જયારે ધનુષ્ય જમીન પર મૂકી દીધું ત્યારે તે ધનુષ ઉપાડી ભગવાને અર્જુન વતી લડાઈ નથી કરી !

બાકી *શ્રીકુષ્ણ* ભગવાન ખુદ *મહાન યોદ્ધા* હતા. તેઓ *એકલા હાથે* આખી *કૌરવોની સેના* ને હરાવી શકે તેમ હતા પણ ભગવાને *શસ્ત્ર* હાથમાં નહોતું પકડ્યું પણ અર્જુને લડવાની તૈયારી બતાવી તો તેઓ તેના *સારથી ( માર્ગદર્શક )* બનવા તૈયાર હતા.

આ રીતે ભગવાન *શ્રીકૃષ્ણ* સમજાવે છે કે જો દુનિયાની તકલીફોમાં તું જાતે લડીશ તો હું હંમેશા તારી આગળ ઉભો હોઈશ. તારી *તકલીફો* ને હું હળવી કરી નાખીશ અને તને *માર્ગદર્શન* પણ આપીશ.

કદાચ *ગીતા* નો સહુથી સંક્ષિપ્ત *સાર* આજ હોઇ શકે છે.

જયારે હું સર્વ શકરમતિમાન પ્રભુ સન્મુખ થાવ ત્યારે ભગવાનને એટલીજ વિનંતી કરું કે ભગવાન સૈા *તકલીફો* થી લડવાની મને *શક્તિ* આપજો, નહિ કે મારી *તકલીફો* થી *છુટકારો* આપજો.

ભગવાન આપણી પાસે *ઉપવાસ* નથી માંગતા,
ભગવાન માંગે છે તો આપણું *સ્વાર્થ વગરનું કર્મ*….! આપણે *કર્મ* કરતા રહેવું…!

હું *તકલીફ* માં હોઊં છં ત્યારે આ મેસેજ જરૂર વાંચું છું.

*શ્રીકૃષ્ણ* ભગવાનની કથા કહે છે કે, તેઓ *જન્મ્યા* પહેલાજ તેમને *મારી નાંખવાની* તૈયારી થઇ ગ ઈ હતી. પણ તેમાંથી તેઓ *આબાદ* ઉગરી ગયા અને આગળ પણ તેમના જીવનમાં ઘણા *સંકટો* આવ્યા પણ તેઓ *લડતા* જ રહ્યા – કોઈ ને કોઈ *યુક્તિ* કરીને હંમેશા બચતા પણ રહ્યા !

કોઈ *પ્રસંગ* માં તો તેઓ *રણ* છોડીને ભાગી પણ ગયા હતા પણ “મારા *જીવન* માં આટલી બધી *તકલીફો* કેમ છે” એવું વિચારીને તેઓ કોઈ પણ દિવસ કોઈને પણ પોતાની *જન્મકુંડળી* બતાવવા નથી ગયા કે એવી કોઈ નોધ પણ નથી વાંચી.

તકલીફ નિવારણ માટે કૃષ્ણે ના કોઈ *ઉપવાસ* કર્યા, ના *ખુલ્લા પગે* ક્યાંય ચાલવાની *માનતા* કરી કે ના કોઈ *માતાજીના ભુવા* પાસે *દાણા* જોવડાવ્યા.

આ પ્રસંગ યાદ રાખવા જેવો અને વિચારવા જેવો છે : તેમણે તો *યજ્ઞ* કર્યો તે ફક્ત અને ફક્ત *કર્મોનો* !

યુદ્ધના મેદાનમાં જયારે અર્જુને ધનુષ્ય બાણ નીચે નાંખી દીધા ત્યારે ભગવાન *શ્રીકુષ્ણ* એ ના તો અર્જુનના *જન્માક્ષર* જોયા, ના તો તેને કોઈ મંત્રેલો *દોરો* કે *તાવીજ* તેને આપ્યા ! પાર્થ, આ તારું યુદ્ધ છે અને તારે જ કરવાનું છે એમ મુરલીધર સ્પષ્ટ બોલ્યા હતા. નારાજ અર્જુને જયારે ધનુષ્ય જમીન પર મૂકી દીધું ત્યારે તે ધનુષ ઉપાડી ભગવાને અર્જુન વતી લડાઈ નથી કરી !

બાકી *શ્રીકુષ્ણ* ભગવાન ખુદ *મહાન યોદ્ધા* હતા. તેઓ *એકલા હાથે* આખી *કૌરવોની સેના* ને હરાવી શકે તેમ હતા પણ ભગવાને *શસ્ત્ર* હાથમાં નહોતું પકડ્યું પણ અર્જુને લડવાની તૈયારી બતાવી તો તેઓ તેના *સારથી ( માર્ગદર્શક )* બનવા તૈયાર હતા.

આ રીતે ભગવાન *શ્રીકૃષ્ણ* સમજાવે છે કે જો દુનિયાની તકલીફોમાં તું જાતે લડીશ તો હું હંમેશા તારી આગળ ઉભો હોઈશ. તારી *તકલીફો* ને હું હળવી કરી નાખીશ અને તને *માર્ગદર્શન* પણ આપીશ.

કદાચ *ગીતા* નો સહુથી સંક્ષિપ્ત *સાર* આજ હોઇ શકે છે.

જયારે હું સર્વ શકરમતિમાન પ્રભુ સન્મુખ થાવ ત્યારે ભગવાનને એટલીજ વિનંતી કરું કે ભગવાન સૈા *તકલીફો* થી લડવાની મને *શક્તિ* આપજો, નહિ કે મારી *તકલીફો* થી *છુટકારો* આપજો.

ભગવાન આપણી પાસે *ઉપવાસ* નથી માંગતા,
ભગવાન માંગે છે તો આપણું *સ્વાર્થ વગરનું કર્મ*….! આપણે *કર્મ* કરતા રહેવું…!

Related Post

TejGujarati

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *